Deniz durgun göl gibi, gitgide genişliyor   
Sular kayalıklarda nurdan izler işliyor,   
Engine sarkan gökler baştan başa yıldızlı..   
Şimdi göğsümde kalbim çarpıyor hızlı hızlı.   

Göklerden bir yıldızın gölgesi düşmüş suya   
Dalmış suyun koynunda bir gecelik uykuya   
Bazan uzunlaşıyor, bazan da kıvranıyor   
Durgun suyun altında bir mum gibi yanıyor   

Yakın olayım diye bu gökten gelen ize   
Öyle eğilmişim ki kayalardan denize   
Alnımdan düşen saçlar yorulmuş suya değdi   
Baktım geniş ufuklar başımın üstündeydi   

Bilemem nasıl oldu geldi ki öyle bir an   
Yenilmez bir haz duyup denize atılmaktan   
Kurtulmak ne kolaymış faniliğimden dedim   
Doğruldum atılırken bir dakika titredim   

Bir dakika sonsuzluk doldu taştı gönlümden   
Bir dakika bir ömrü kurtarmıştı ölümden.



Nazım Hikmet Ran