Bir gün Hz. Ömer (ra), çok sevdiği kardeşi Zeyd’in katili ile karşılaşır. Göz göze geldiği Ebu Meryem’e sorar:
-   Zeyd’i sen mi öldürdün?

Olaydan sonra İslam’a girip hidayete ermiş olan Ebu Meryem:

-   Evet, ama birazcık beni dinle, diyerek şu değerlendirmeyi yapar;

-   Allah, iyi ki benim elimle Zey’de şehitlik rütbesi verdi. İyi ki onun eliyle beni cehenneme göndermedi.
Sonra maksadını şöyle izah eder:

-   Şayet Zeyd, orada beni öldürseydi, benim bir müşrik olarak ölmeme, ahirete imansız gitmeme sebep olacaktı. Bundan kendisine de bir fayda gelmeyecekti. Halbuki benim onu öldürmemle, Allah, benim elimle ona şehitlik rütbesi verdi. Bana  da daha sonra iman nasip etmekle, müşrik olarak ölmek azabından kurtardı. Böylece hem Zeyd kazandı, hem de ben kazandım.

Hz. Ömer (ra):

-   Evet, der. Bu değerlendirme gerçeğin ta kendisidir. Demek hayırlısı böyleymiş…

Esbehani, birçok hadis hafızlarının önünde, Ebu'l-Abbas el-Asam'ın, Avam bin Havşeb'den naklen, kendisine şöyle bir rivayette bulunduğunu kaydeder:

"Ben Nişabur'da kabristana yakın bir evde misafir bulunuyordum. Oturduğum yerden kabristanı görüyordum. Birgün ikindiden sonra, mezarlığa bakarken, bir mezarın yarılıp içinden bir adamın başını çıkardığını gördüm.

   Bu kimse üç kez, eşek gibi anırdıktan sonra, mezar tekrar üzerine kapandı, oraya yakın bir evin önünde yaşlı bir kadının, yün taradığını ve büktüğünü görüyordum. Kadının biri bana:
"Şu yün ören ihtiyar kadını görüyor musun?" diye sordu. Ben de:
"Evet görüyorum, kimdir, nesi var?" diye sordum. Kadın bana:
"İşte şu mezarın içinde bulunanın annesidir." dedi. Kadına:
"Peki bunların durumu nedir?" dediğimde, kadın:
 "Bu mezarda bulunan kimse gece gündüz içki içer, anası ona: 'Ey evladım, Allah'tan kork, ne vakte kadar bu içkiyi  içeceksin?' dediğinde: 'Sen bir eşek gibi anırdığın vakit ben bu içkiyi bırakırım.'  diye cevap verirdi. Bir gün ikindiden sonra öldü ve oraya gömüldü. İşte görüp duyduğun gibi, her gün ikindiden sonra mezar yarılarak açılır, başını çıkararak üç kez eşek gibi anırır tekrar mezar üzerine kapanır." diye anlatmıştı.

Hasan-ı Basri Kabe'yi ziyaret ve tavaf ederken arkasında bir zenbil ile tavaf eden bir zâta dedi ki: "Arkadaş, arkandaki yükü koyup öyle tavaf etsen daha iyi olmaz mı?"

O zat cevaben dedi ki: "Arkamdaki yük değil, babamdır. Bunu Şam'dan yedi defa buraya getirip tavaf eyledim. Çünkü, bana dînimi, imanımı bu öğretti. Beni İslam ahlakı ile yetiştirdi."   Bunları dinleyen Hasan-ı Basri şöyle dedi: "Kıyamete kadar böylece arkanda getirip tavaf eylesen, bir defa kalbini kırmakla bu yaptığın hizmet boşa gider ve yine bir defa gönlünü yapsan, bu kadar hizmete mukabil olur."