sen yoktun efendim

SEN YOKTUN
Sen yoktun Efendim..
Hz Adem deydi nurun
Önce cenneti
Sonra yeryüzünü şereflendirdin
Adem nuruna affadildi
Arafat bu affa şahitti
Sen yoktun
Nuhun gemisindeydi nurun...
Dalgalar yeryüzünü boğarken
Toprağın bağrındaki su
Gökyüzüyle buluşurken
Ve bu bir ilahi azap derken,
Allah nurunu tağidi bin bir sebeple
Tufan nurunu selamladı edeple...
Sen yoktun
Hz. ismail in alnındaydı Nurun
ibrahimi bir dua yükseldi kimsesiz çöllerden
"Rabbimiz" dedi
"Onlara kendi içlerinden senin ayetlerini okuyacak
Kitap ve hikmeti öğretecek onlara , Onları temizleyecek bir elçi gönder,
Amin dedi on sekizbin alem
Nurunla aydınlanan minicik ellerini semaya kaldırarak Amin dedi ismail
Hira nur dağı amin diyerek ayağa kalktı.
Medine'den adı Uhud olan bir amin yankılandı sevr dağında.
Hz. isa Ahmet diye mujdeledi seni
Alemlerin efendisi diye sana seslendi
Artık ben sizinle çok söyleşmem dedi havarilerine
Çünkü bu alemin reisi geliyor..
Bekleyin Ahmet geliyor
Kainata Rahmet geliyor
Havarilerin yüzünü okşayan ölüleri dirilten bir nefes oldun
ama Sen yoktun..
Sen yoktun
Hz. Abdullah ın alnındaydı Nurun
Başı eğik gecerdi mazlum
Kuteyl göklerde seni sorardı
Faraka seni arardı semada
Anneler kız çocuklarını hep ağlayarak sevdiler.
Ağlayarak süslediler ölüme..
Ağlayarak hadi dayına gidiyorsun dediler..
Sen yokken sultanım canlı canlı toprağa gömülmenin adıydı dayıya gitmek.
Anne yüreğinin çıldırtan çaresizliğiydi Ve yavrusunun ölüme gidişini seyretmesiydi..
En son çocuk atılırken çukura annesinin suretinde bir melek tuttu onu ve tebessüm ederek.
Hira Nur dağını gösterdi
Melekler süslüyordu Hirayı
Efendisine hazırlanıyordu Cebel i Nur
Efendisine hazırlanıyordu Mekke
Alem efendisine hazırlanıyordu..
Kainatın gözü Hz. Amine deydi
Toprak yalvarıyordu Rabbine gel diye
Mazlumlar gözleri semada ağlıyordu..
Ve bir gelişin vardı Ya RESULALLAH
Bir inişin vardı yeryüzüne
Önünde cebrail , ardında yalýn kýlýç melekler..
Bir inişin vardı yeryüzüne
Yetimler en huzurlu geceyi geçirdi belkide..
Öksüzler annelerine sarıldı doya doya.
Sonra bir sessizlik kapladı seher vaktini ,
Her şey sus pus olmuştu
Hadi diyordu yıldızlar , Hadi diyordu ay ,
Kainat bir isim duymak istiyordu..
Ve bir ses yükseldi Amine nin evinden..
MUHAMMED
MUHAMMED
MUHAMMED
Karanlıklar aydınlığa bıraktı yerini
MUHAMMED
Melekler öptü onun ellerini
MUHAMMED
Seni yaratan ALLAH a kurbanız ey dürrü yekta..
Sana o adı veren Rahmana kurbanız.
Artık sen vardın susuz topraklara Rahmet indi seninle
Annenden sonra Anne Halime sevindi seninle
Yağmuramı ihtiyaç var kaldır şehadet parmağını yağmurları salsın ALLAH..
Sonra tut ağacın yaprağını köklerini çıkartıp yanında yürütsün ALLAH..
Yeterki sen iste , sen iste ya RESULALLAH
Deki ben kimim dağlar taşlar dile gelsin
Dilsiz çocuklar ellerinden tutup "ente Resullah" desin
Sen vardın
Bedir kardı ,Uhud dardı , Hendek yardı
Yiğitlerin vardı ölmek için yarışan yiğitlerin..
Hele bir Enes in vardı Ya Resulallah
Uhudda öldüğünü duyunca arkadaşlarına " niye burada oturuyorsunuz "
diye sormuştu
Onlarda " Allahýn Resulu öldürülmüş " deyince " peki o öldükten sonra yaşayıpta ne
yapacaksınız kalkın ve onun gibi ölün " demişti.
Ve savaşın en yoğun olduğu yerde şehit düşmüştü hemde ne şehit ey Nebi vücüdü
yaralardan tanınmaz haldeydi. Kız kardeşi ancak parmaklarından tanıdı onu.
Mus'ab bin umeyr in vardı senin Uhud da sancağını taşıyan öyle bir aşkla sana bağlıydıki .
Allah o gün meleklerini Mus'ab ın suretinde indirdi.
Ebu hureyre n vardı senin acıkınca mescidin önünde durur sen anlardın " ya ebahir... gel " derdin
Ve sen gittin bir gidişle gittin ki ardından hüznün kaldı hasretin kaldı göklerde.
Bilal ezan okuyamaz oldu ne zamn teşebbüs etse " Muhammed Resulullah " demeye
dizleri üstüne çöker kendinden geçerdi
Sonra günler ay aylar yıl oldu ve asırlar oldu sensizliğe açtık gözlerimizi ama sen bırakmassın bizi
Sen varsın ey şehitlerin sultanı.. Bir şehit bile ölmezken sana nasıl yok deriz..
Ebu Talib şama giderken devesinin önüne geçip " beni burda kime bırakıp gidiyorsun " demiıtin "
ne anam var ne babam " Ebu Talip bırakmamıştı bu yüzden
Sensizliğin ýzdýrabýyla inleyen ümmetini kime bırakıp gidiyorsun Ya Resulallah
Bırakma bizi ki Allah " sen onların içindeyken onlara azap edecek değiliz " buyuruyor.
Býrakma bizi, hayatı seninle öğretti Rahman , Kulluğu seninle tanıdık . Dua yı senden öğrendik SEVGiLi.
Hz. Ömer umre için senden izin istediyince " kardeşim " dedin ona " kardeşim duanda banada yer ayırırmısın "
Bizler ömer değiliz ama bütün dualarımız senin için.
Ey Rabbimiz Resulunu anışımızdan haberdar et O na binler salat binler selam. Habibine Makam ı Mahmud u ver.
O na vesileyi lutfet O nu Refiki ala ya yükselt.
Bizide affet O nun hatırına Affet
Zatının hatırına Affet
Neolur AFFET bizi
BiZi AFFET...

sen yoktun efendim

ENES38

sefa51